Op vakantie naar Canada/USA

Welkom thuis !

2008-07-30T07:33:00.000-07:00

jawel, we zijn thuis. Veel slaap hebben we niet gehad, dus zijn we intussen meer dan 24 uur wakker. Hoe zwaar het afscheid gisteren ook was, de thuiskomst was fantastisch.
Ondanks de verschrikkelijke vermoeidheid werden we thuis verrast met ballonnen, met bloemen, met jawel, champagne en chipjes en een heel netjes huisje en nog zoveel meer.
Alhoewel ik gisteren ook veel "geblèt" het, was het nu weer eventjes slikken. Maar eerst een paar uurtjes het bed in en dan genieten van ons huizeke en van de leuke verrassing.
tot gauw want onze verhalen moeten nog aangevuld worden met foto's. Deze reis bracht veel werk mee maar we hebben genoten van elke seconde. Bedankt iedereen die ons een beetje heeft gevolgd.

mooie afsluiter

2008-07-29T05:34:00.000-07:00

vandaag komen we naar huis. Een schitterende vakantie wrdt afgesloten. De laatste dagen konden we niet bloggen daar we niet met de laptop op het internet meer kunnen. Maar we konden een rodeo bijwonen, we hadden een familie-picknick en gisteren hadden we een verrassing voor de jongens. De hele dag konden ze zwemmen naar hartelust in een outdoors waterpark. Zalig. Maar aan alle mooie liedjes komt een eind. Vandaag wordt het inpakken en wegwezen of liever naar Belgenland terugkeren. Het zal pijn doen, om dit prachtige land achter ons te laten. We komen zeker nog terug. Tot straks.
Veel lieve groetjes van ons allemaal.
Heidi en Patriek en Martijn en Michiel

Shopping and fishing

2008-07-25T20:08:00.000-07:00

Vandaag verdelen we ons in 2 groepen. De mannen en de jongens gaan vissen terwijl de dames gaan shoppen.

Blij weerzien in Norwich, Ontario

2008-07-25T20:03:00.000-07:00

Na een laatste dag Toronto, waarbij de hele dag doorbrachten in het Science Center, (lijkt op Technopolis maar dan 5 keer zo groot), reden we in de vooravond door naar Norwich, waar Gilbert en Anne ons opwachtten. Het werd een blij weerzien. Na een heerlijk en uitgebreid avondmaal, werd er nog lang nagepraat. We zijn in onze laatste vakantieplaats maar hier vinden we de rust terug. Geen gesleur meer met valiezen maar genieten van elke dag.

Casa Loma

2008-07-23T18:43:00.001-07:00

Vandaag brachten we een bezoek aan de Hockey Hall Of Fame.
Voor ons niet zo interessant gezien we niets van Hockey afweten maar we konden toch de grote trofee even aanraken en blijkbaar is dit op zich al iets speciaals.

Daarna met de subway naar Casa Loma, een "modern" kasteel dat werd gebouwd door een ongelooflijk rijk man die met zijn geld een kasteel liet bouwen, er een 10 tal jaar kon in wonen en daarna in financiële problemen kwam waardoor het kasteel in handen van de stad viel.

Dinosaurussen en hoge torens

2008-07-23T06:00:00.000-07:00

Een zonnige dag in Toronto. We bezoeken het Royal Ontario Museum (ROM). In dit museum zijn tal van tijdelijke tentoonstellingen te bezoeken maar ook permanente. Onder andere een uitgebreide verzameling van voorhistorische dieren. We zijn allemaal overtuigd om eerst de dino's een bezoekje te brengen. We laten de jongens op hun manier het museum ontdekken en spreken weer af rond de middag. We bezoeken een tentoonstelling over Darwin, en de evolutietheorie, we bezoeken Griekse kunst, Egyptische kunst, Aziatische kunst, Zuid-Amerikaanse kunst, enz. Dit museum heeft 5 verdiepingen, dus we kunnen hier een hele dag in doorbrengen. Gelukkig, er is ook een restaurant en een snackbar, waar je kunt eten.

Na het museumbezoek, zijn vooral onze voeten moe. Het slenteren vergt veel van onze energie. Alleen Martijn zit nog vol energie en wil kost wat kost nog de CN Tower bezoeken. We dineren in een leuk Hard Rock Café, dit café (lees: restaurant) is heel bekend in Canada. Overal hangen foto's van bekende rocksterren en zie je gitaren en andere muziekinstrumenten hangen. Vanuit dit restaurant hebben we zicht op de binnenkant van de Skydome. De skydome is een stadion waar vooral American Football en Baseball wordt gespeeld. Dit stadion is uniek omdat het dak helemaal opengemaakt kan worden. Terwijl wij wachten op onze maaltijd, kunnen we zien hoe enkele werknemers de vloerbekleding klaarmaken voor een volgende match.

Na het avondmaal, trekken we naar de CN Tower. Deze ligt naast de Skydome, dus enkele minuten later staan we aan de lift om naar boven te gaan. Jammer genoeg is het bijna donker en daardoor krijgen we geen "dageraad" zicht vanop de CN Tower maar een avondzicht met vooral veel lichtjes. Toch kijken we onze ogen uit hoever je kunt kijken. Overal lichtjes. Martijn trekt nog hogerop al moet hij hiervoor extra betalen.

Intussen zien we van op de toren dat het dondert en bliksemt buiten. De bliksem bekijken vanop de hoogste toren ter wereld is toch wel uniek maar ook enigszins beangstigend. Als we na een uur naar beneden komen, regent het pijpestelen buiten. We beslissen om een taxi te nemen naar het hotel.

Thank you Catherine en Christopher, Natasha and Jason

2008-07-21T16:46:00.000-07:00

Waw, we had a great time in Midland. We arrived there on a very sunny day. The boys immediatly jumped in the swimming pool in the backyard. Me and Patriek did relax by the pool but after a while we became hot too and took a swim. Natasha's mum, Catherine wants to spoil us, she gets us drinks and meals and everything we want. We have a lot to talk about, the visit of Natasha and Linda to Bruges, to Paris, to Europe and then the life of Natasha in Perth, Australia. It's late when we finally go to bed.

The next morning it is raining, not too much, but it doesn't feel good. But we're going for a nice walk to the beach anyway. We didn't realize it was going to be a very exciting morning. When we arrived at Balm Beach, we took some pictures of the boys playing in te water. Al of a sudden, we hear a girl screaming for help. At first, we didn't know what was going on, but after a few minutes we realized that a little girl was floating away in the water and she could not come back on her own. Patriek immediatly jumped in the water to help the little girl. Waw, he was the hero of the day.

After all the exitement, we went for a nice icecream in a Belgian Chocolate store in Midland downtown at the seaside. We saw the different murals again.

We also did some shopping and went to visit the haunted village. We don't stay there too long. After that we went to the Martyr' shrine. This is a sacred place. We walk around in the church and visit the large area behind it too. The weather is spoiling our afternoon.

Afterwards we go back to the house. It's Catherines birthday today and therefore we're getting a barbeque with chicken and hot sausages. The boys love it. After that there is icecream and fruit salad. We're having a great time.

All of a sudden, the weather gets better, the sun is shining and everyone wants to be in the pool again. It's already 7 pm. but that doesn't matter. We all get into the pool with a plastic ball and are playing volleyball. Everyone is enjoying himself.

While we are enjoying a cup of coffee, we all get some nice Canadian presents! Thank you for those !!!! Well, Natasha, you must be happy with such parents !!!!

Today is monday and it is time to go. We have to say goodbye again. This is so hard. I'm trying hard not to cry but this is difficult. Patrieks makes it a short goodbye and that is good. Everyone says goodbye with a big hug and a kiss, and off we go.

Regen in Algonquin Provincial Park

2008-07-19T04:16:00.000-07:00

Wat één van onze avontuurlijkste dagen moest worden, viel letterlijk in het water. De regen is spelbreker. Het is nochtans erg warm, zo'n 23°. Toch doen we twee van onze wandelingen maar haasten ons om in de auto te zijn voor het onweer helemaal los barst.

Zover komt het dus niet, maar het blijft donderen en het blijft hard regenen. We bezoeken het ART MUSEUM in het park. Mooie schilderijtjes en andere kunstwerken die allemaal met het park te maken hebben. Onderweg stoppen we ook nog even in THE TRADING POST, dit zijn winkels waar je alles van de indianen kunt kopen. Naast de trading post is er een ijsjeswinkel en ondanks het regenweer genieten we van een MAPLE-IJSJE. Mmmmm, lekker.

We wilden eigenlijk een kano huren en daarmee op één van de meren gaan varen, al was het maar voor een kleine tocht. Maar het regent de hele dag. Wat niet wil zeggen dat we niet genieten van de hele mooie omgeving en de ongerepte natuur.
Dan maar terugrijden naar Huntsville, naar ons hotel. De jongens gaan zwemmen en Patriek en ik lopen even naar de overkant waar heel wat winkels zijn. We kopen er een paar zotte T-shirts voor Michiel.

After we arrive at our hotel, we checked the mail. Look what we found, isn't that nice. Michiel wanted to return to Vermont immediatly. I like this picture A LOT. And yes, Mary and Taylor, we miss you too, it's always hard to say goodbye. But with the mail, you stay very close to us. And our memories are so good. Thank you! We love you too.

Algonquin Provincial Park

2008-07-17T17:57:00.000-07:00

Ottawa laten we achter ons en we rijden in de ochtend al richting Algonquin Provincial Park. De weg is lang maar al snel rijden we tussen bosrijke gebieden die ons doen denken aan het Zwarte Woud in Duitsland. We praten veel over de voorbije dagen waarbij we afwisselend in de natuur en in de stad doorbrachten. De steden hebben vooral musea en cultuur te bieden maar de natuur brengt zoveel ontspanning en rust.

Alhoewel, de muggen spelen ons nog altijd parten. Aangekomen in het Algonquin Provincial Park blijkt dit toch wat verder af te zijn van ons hotel dan gedacht. We kopen een ticket voor 2 dagen want hier willen we toch wel enkele natuurwandelingen maken. Maar hiervoor hebben we andere kledij nodig, geen short, geen sandalen maar lange broek, lange mouwen en zoveel mogelijk bedekken zodat er geen muggen op ons afkomen. Michiel ziet het niet meer zitten. Hij werd deze middag achternagezeten door enkele muggen en sloeg behoorlijk in paniek.

We zien wel hoe we dit morgen oplossen. Eerst wat slaap inhalen en de innerlijke mens versterken.

In een nabijgelegen winkel kopen we een heerlijke fruitsla en verwennen we onszelf met een portie Ben & Jerry's icecream. Dit doet ons weer eventjes denken aan Vermont !!!

Muggenbeten

2008-07-16T18:48:00.000-07:00

Jeuk, jeuk en nog eens jeuk. De muggen van Mont Tremblant hebben ons lelijk gebeten. Vooral onze benen zullen het geweten hebben. Door het geocachen in de bossen en door het dragen van een korte broek, zijn we allemaal gebeten door muggen. Vooral Patriek zijn benen zien er niet uit. Felrode cirkels staan op zijn benen. De hele dag lopen we door Ottawa met een tube zalf in onze handen. Is het de één niet die de zalf wil tegen de jeuk, het is de ander.
Maar we laten ons niet doen.
Een aangename zonnige wandeling brengt ons naar "The houses of Parlement", reuzachtige oude gebouwen aan het water. Om binnen te gaan, staat een lange rij wachtenden voor ons. Iedereen moet een controlepost passeren. Net zoals in de vlieghaven, alles uit je zakken halen, handbagage wordt gescreend en overal security. Bij de minste vreemde gedraging zijn ze er. Het blijkt al vlug dat we niet veel verder zullen geraken, we moesten buiten tickets gekocht hebben voor een rondleiding. We kiezen dan maar om enkel te toren te beklimmen en om de memorial te bezoeken.
Stefaan, hier hebben we toch wel aan jou gedacht hoor, een prachtige gedenksteen, schitterende boeken en een ode aan Ieper, Passendale, de slag om de Somme enz. Het maakt ons plaatje compleet. Na eerdere bezoeken aan Ieper, aan Tyne Cot en aan Verdun maakt dat dit een emotioneel geladen moment is. We raken aan de praat met een toezichtster, die ons vertelt dat heel veel mensen hier al huilend buiten komen omdat ze namen herkennen van verwanten die in de oorlog hebben gevochten. Of omdat Europeanen deze plaats komen bezoeken.

Hierna wandelen we verder naar het Canadian War Museum. Hier wordt op een interactieve manier weergegeven in welke oorlogen Canada allemaal meegevochten heeft. Dit gaat terug tot de tijd dat de Vikings voet aan wal gezet hebben in Canada tot de oorlogen in Afganistan.
Dit museum zal ons nog lang bijblijven.

Na deze bezoeken, hebben we honger gekregen. Gezien we een regenvlaag krijgen, lopen we het eerste het beste eetplaatsje binnen. Maar we hebben goed gekozen. Keuze tussen allemaal lekkere en gezonde slaatjes.

Terug naar de musea. We lopen richting "Canadian Museum of Civilization". Een vreemd gebouw met verschillende etages. Te groot om dit in een paar uur te bezoeken. We spreken af met de kinderen zodat iedereen op eigen tempo en naar eigen keuze kan rondlopen.
Er loopt juist een tentoonstelling over de eerste bewoners van Canada, de indianen. Alles wordt tentoongesteld, hoe ze leefden, hoe ze communiceerden, hoe er gegeten werd, hoe er gejaagd werd enz. Ongelooflijk wat ze allemaal verzameld hebben aan informatie. Maar er wachten nog andere etages. The hall of Canada, geeft een idee hoe de Europeanen verzeild geraakten in Canada en hoe zij hun leven opbouwden. Vooral de Britten en de Fransen speelden hierbij een belangrijke rol, vandaar ook de twee landstalen in Canada, Engels en Frans.

Jammer genoeg is er onvoldoende tijd om alles te bezoeken. Het museum sluit om 18:00 uur. Hier konden we allemaal nog lang vertoeven ! We maken uiteindelijk onze wandeling af en kijken na of het Art Museum nog open is, sommige dagen is dit open tot 20:00 uur. We lopen door het stadspark naar ons hotel waar we nog even gaan zwemmen. Morgen rijden we alweer verder naar Huntsville, naar Algonquin Provincial Park.

Op weg naar Ottawa

2008-07-16T06:02:00.000-07:00

De zon piept vandaag al weer door de wolken. Het lijkt erop dat het een mooie zonnige dag wordt. Martijn heeft de weg uitgestippeld om naar Ottawa te rijden. Geen autostrade maar secundaire wegen. Om de 10 à 15 km. doen we een geocache. Hopelijk vinden we er veel. De weg brengt ons naar vele mooie plaatsen, met prachtige panorama's.

Onderweg stoppen we even in Montebello, een stadje gelegen naast Papineauville. Gezien ons gastgezin in Vermont de familienaam Papineau draagt, willen we toch weten waarom die man zo belangrijk is geweest. Een korte wandeling door het park, brengt al meer duidelijkheid. Een prachtige "manoir" verschijnt voor ons. Achterin de tuin bevindt zich een kleiner gebouwtje. Dit blijkt de voorloper te zijn geweest van één van de best bewaarde bibliotheken. En dat maakte de heer Papineau zo belangrijk voor Canada.

In de late namiddag komen we aan in Ottawa. Op het eerste moment lijkt het een drukke stad te zijn, maar het valt best mee. Ottawa is niet de grootstad die je verwacht. Alle belangrijke gebouwen zijn te voet bereikbaar en ook de restaurants zijn op wandelafstand. Onze eerste avond in Ottawa maken we een fikse wandeling door het centrum en dat geeft ons al een idee wat er hier allemaal te bezoeken is. We willen eigenlijk heel wat musea bezoeken maar alles bezoeken is onmogelijk. Het zal kiezen worden.

Le Mont Tremblant

2008-07-14T17:47:00.000-07:00

Vanmorgen genoten van het ontbijt in het hotel. Ontbijt met uitzicht op het grote meer naast het hotel. Daarna trokken we richting "The pedestrian village". Daar konden we de hoogste berg van dit gebied ofwel beklimmen ofwel ons laten brengen met de gondel. Gezien het weer,

kiezen we voor het laatste.

Aan onze kledij te zien, lijkt het misschien warm, maar we hebben ons een beetje vergist, boven op de berg is het koud en staat er een stevige wind. Door het wandelen krijgen we toch al een beetje warmer.

De kinderen hebben na de gondelrit nog zin in een ritje op de rodelbaan. Hierbij worden ze met de stoeltjeslift hoger op gebracht en komen ze naar beneden gegleden langs een aangelegde weg. Dit is dolle pret.

In de namiddag blijven we nog wat hangen in de winkelstraatjes maar al gauw trekken we weer uit op schattenjacht. In de provincie quebec, ligt een fietspad over meer dan 2000 km. Men probeert om elke kilometer een geocache te verbergen.

Vreemd genoeg begonnen wij bij km. paal 91 en stopten we aan km. paal 84. Alleen hadden wij geen fiets maar deden we dit te voet. De zon piept af en toe door maar net aan het eind van de wandeling krijgen we een fikse regenvlaag te verwerken. We zijn kletsnat. Verkleumd komen we terug in het hotel.

Patriek en de jongens gaan zwemmen in het hotel maar ik neem een warm bad. Brr. het werd een echte Belgisch-weer dag. Hopelijk wordt het morgen iets beter. Dan trekken we ook weer verder naar Ottawa, de hoofdstad van Canada.

THANK YOU AMY, GERALD AND MARY

2008-07-13T20:10:00.000-07:00

Thank you so much for your hospitality. Again, we spend some time together and it was really fun. The boys and me and Patrick had a great time. You have such a nice house in such a beautifull place, it really feels like vacation. Only if it were a little closer to where we live, we could come over more often. I could spent many more hours in Geralds woods, that was so nice. We enjoyed that part a lot. Thank you Gerald for taking us in those woods. I really hope that you will find that cache sometime.
Thank you Amy for joining us in so many places and making us breakfast and diner every day. It is bad that we could not take the Ben & Jerry's icecream with us, but we'll think of you when we eat popcorn, lucky charms, hotdogs, watermelon, muffins, ... Thank you so much for the friendship and the love we felt.
And a special thanks for Mary, who joined us to Ben & Jerry's, to the rock of ages, to the Von Trapp Lodge and was our personal GPS. And you were like the best geocacher ever ! You are really a very nice girl. We hope we'll be able to spoil you once in Bruges. I'm sure it will happen one day.
Thanks for everything.
Your chocolate friends,
Heidi, Patrick, Martijn and Michiel

Afscheid nemen...

2008-07-13T20:01:00.001-07:00

Zondagmorgen. Amy verwent ons met muffins en bananenbrood en ...
Na een lekker ontbijt worden er nog foto's gewisseld en kijken we samen nog naar de videofilm van ons eerste bezoek aan Vermont. Er wordt nogal wat afgelachen. Martijn was toen pas 1,5 jaar oud, Mary was toen 4 jaar. Zalig om deze beelden terug te zien. Jammer dat Chad en Kate er niet bij zijn. Als de film uitgekeken is, maken we onze lunch klaar en nadert het afscheid.
Dit is heel erg moeilijk. Er worden wat tranen weggepinkt. Dit doet pijn. Hopelijk zien we mekaar heel gauw terug. Je weet maar nooit.

Daarna op weg naar Le Mont Tremblant in Canada. Het weer is heel slecht als we de grens met Canada naderen. Het giet water. Maar we hebben geluk, dit keer moeten we niet uitstappen maar kunnen we gewoon onze paspoorten laten controleren en doorrijden.
In Montreal hebben we wat last van files maar eens we deze door geraakt zijn, ligt een prachtige weg voor ons. Steeds meer groen omringt ons. En de wegen gaan op en neer en het landschap wordt alsmaar mooier.
We komen rond 19:30 u aan in ons hotel. Nu is het even uitblazen.

Rock of ages en zwempret

2008-07-13T19:53:00.000-07:00

Heel vreemd, maar vandaag is alles taxvrij, dus ook de ingang bij de musea, de souvenirs, alles.
Hadden we dit eerder geweten, dan konden we Michiel zijn spelletjes vandaag gekocht hebben. Maar goed, in de ochtend naar de Rock of ages. Dit is een van de weinige granietmijnen ter wereld. Ontstaan door lava die niet aan het oppervlak geraakte en zo versteende. Het duurt 8 weken om 1 grote blok graniet op te halen. Het moet een vreselijke job zijn, hard labeur en zeer ongezond omwille van het stof.

Na het bezoek aan de mijn, keren we terug naar huis. Vanmiddag is het familietijd en gaan we zwemmen. Voor de jongens wordt dit dolle pret. We gaan varen op het meer en de jongens mogen op grote luchtkussens achter aan de boot hangen. Dit heet hier "tubing". De pret kon niet op, tot drie keer toe werden ze uit hun "tube" gelicht en vlogen ze in het water. Maar ze vonden het heel plezant.
Daarna werd er nog lang gezwommen en genoten we van een heerlijke maaltijd bij Kathy en Putt, Amy's zus. Ook Patty en Judy en Amy's ouders waren van de partij. Wat een leuk weerzien. De kinderen krijgen hotdogs en Smores en watermeloen en chips. We blijven buiten tot het pikdonker is en dan krijgen we nog een vuurwerk te zien. Niemand die dit verwacht had.
Het werd een heel mooie avond maar tegelijkertijd nadert het afscheid.

Geocaching

2008-07-13T19:01:00.000-07:00

Achter het huis van Amy & Gerald is er een groot bos. Enkele geocaches leken daar verborgen. Dus... met z'n allen het bos in. Lange broek aan, wat "bugspray" op, verrekijker mee en daar gaan we. Gerald leidt ons door "zijn" woud en toont ons ook zijn jachthut. Klein en goed gecamoufleerd, gaat hij soms op jacht op herten en/of kalkoenen. Het jachtseizoen ligt nu stil. Als we een moment stil staan en genieten van de stilte in het bos, zien we op een tweetal meter van ons verwijderd een heel mooi hert door het bos springen. Prachtig !

Tijdens de wandeling gingen we ook op zoek naar een cache. Maar de naam alleen al "rough sledding" deed vermoeden dat deze lastig zou worden. De kinderen vonden het allemaal tof om langs de helling af te dalen om te gaan zoeken maar ik bleef liever boven. Enfin, we kwamen van een kale reis thuis en konden deze schat niet vinden.

Na een stevige wandeling, gingen we in de namiddag met de hele familie op schattenjacht. Dit keer met meer resultaat. Gerald is erg geroepen voor deze schattenjachten en vertelt het aan iedereen die het horen wil.

Het is al erg laat als we terug thuis komen en gezien het hier in Vermont al om 21 uur donker is, zijn de avonden veel korter dan bij ons in België.

Feestdagen

2008-07-10T20:26:00.000-07:00

Stefaan,
proficiat met je verjaardag. Hopelijk maakte je er een speciale dag van samen met Evelyne en Charlotte. Het is je van harte gegund. Ook al zitten wij hier veraf, we komen er nog wel eens eentje op drinken.

Veerle en Martin,
proficiat met jullie 16 jaar gehuwd zijn. Ja, 16 jaar geleden vielen jullie van de ene verrassing in de andere. Hoera, hoera, voor Veerle en Martin. Wij stellen het hier prima, hopelijk thuis ook alles OK. Ik ga nu slapen. Het is hier nu 23:30 uur en in België 5:28, dus al een nieuwe dag.

Gerda,
een gelukkige verjaardag gewenst. Dikke kus van ons allemaal. Als iemand van de familie dit leest, geef onze gelukwensen dan aan haar door. Ook bedankt voor je restje Canadese dollars. Ze zullen van pas komen.

Ben & Jerry's

2008-07-10T19:52:00.000-07:00

Waw, today was THE DAY. We went to visit the Ben & Jerry's icecream factory. After we had taken the tour and we saw how icecream is made, we did get a try out icecream.

We took a lot of pictures on the colourfull places and bought the boys a nice B&J T-shirt.
Well, Shanna & Mitch, you should have been here. We'll bring you a lot of pictures but of course we can not bring you all the tastes of the icecream. We had B&J all days now and it feels so good.
We had Fishfood, coconut and almonds, we had whirled peace, we had mint chocolate, we had everything but..., we had pistachio, ... fosil , and so many more.

After that visit, we drove up the hill in Stowe and went for a quick visit to the Von Trapp Lodge. That's the house where the Von Trapp Family came to when they escaped from Austria during the war. Now it is a very famous but expensive hotel. They do have a little gift shop. You can find a lot of Austrian things there too.

In the evening we went for a long walk to Montpelier, the capital of Vermont. It is a very nice town with a lot of nice little stores. For the moment there is a exhibition going on, through the city about recycled bycicles. It's nice to watch.

We did some geocaching too and got Mary excited about it too. There are so many treasures here it is difficult to decide wich ones to search for. We try all the easy ones, and even those ones are sometimes hard to find. For more information, go to visit http://www.geocaching.com/

It is fun to do!

Wat gaat de tijd toch veel te snel! Morgen is het al weer vrijdag. Wellicht gaan we een wandeling maken in het woud achter Amy's huis. En daarna gaan we wellicht Maple syrop kopen. We zien wel wat de dag brengt. Hier nog een foto van de streek hier.

Vermont

2008-07-09T07:46:00.000-07:00

's Morgens na het ontbijt, een lange wandeling gemaakt door Underground City in Montreal.
Omdat het 's winters erg koud is, werd onder de stad een winkelstad gebouwd maar je kunt ook ondergronds de hele stad doorwandelen. Op die manier vermijd je om de kou te trotseren.
Downtown gingen we onze auto ophalen. We rijden met een kleine rode jeep, een Ford escape.
Op naar Vermont. Aan de grens met de USA geen problemen, wel worden je vingerafdrukken genomen alsook je foto.
Rond 16:30 uur arriveerden we bij Amy. Het werd een heel hartelijk weerzien. Na het avondmaal reden we nog even langs bij de ouders van Amy en kochten we ... ja hoor,
Lucky charms voor Michiel en Ben & Jerry's icecream. Vier verschillende soorten. Mmm, heerlijk en vooral, op zo'n zwoele avond smaakt een ijsje wel.

Vanmorgen een echt amerikaans ontbijt genoten, zijnde ontbijtgranen met melk. Amy geeft vanmorgen zwemles aan enkele kinderen en intussen proberen wij Michiel zijn PSP-spelletjes te vinden. Ook Gerald is van de partij.

Old Montréal

2008-07-07T18:44:00.000-07:00

Today we had an oppointment with Natasha and her parents in Old Montreal. It was very nice to meet her family. We went to the Cathedral Notre Dame. It's a very beautifull church, with many amazing ornaments and many glass windows. It is dark in there but many candlelights give the church some special feeling. At the altar, everything is with blue light, it gives you a feeling as if heaven is appearing.
After our visit to the church, we met Natasha's grandparents and her dad and brother.
Martijn showed us the way to the archeologic museum. There we saw a very nice movie about the beginning of Montreal, the french people that arrived there, the indian people that were already living there and the British people that tried to take it all.
We had a nice walk trough old Montreal, had lunch and then went to visit some other museum about life in Montreal.
Today is such a hot day, our feet are really hurting us. We're all tired exept Martijn. He still wants to visit this and that.
After a little rest in the hotel, we went for a nice evening walk in the parc next to our hotel.
Tomorrow, we leave for a visit to Vermont. There we see Amy and Gerald ! It's been 8 years since we saw eachother. Michiel has been trying to speek English very hard and he is doing well. Martijn is too shy to speak a lot in English. I hope at home everything is fine.
A big hug and kiss for everyone.
Heidi

Blij weerzien met Natasha

2008-07-07T05:31:00.000-07:00

Na een heerlijk ontbijt, bestaande uit vers fruit en pannenkoeken met esdoornsiroop, vertrokken we met de metro richting OLYMPIC PARC. We hadden even tevoren met Natasha gebeld en afgesproken aan de ingang.
Maar toen we aankwamen aan onze ontmoetingsplaats, bleek het niet zo eenvoudig om mekaar te vinden. 3 reuzachtige gebouwen rezen voor ons uit, maar waar is de ingang. En waar is Natasha? Het bleek al vlug dat we mekaar mislopen hadden maar na enkele telefoontjes was het weerzien er. Heel hartelijk !
Daarna bezochten we het olympisch stadion en gingen we via een lift helemaal naar boven in de toren en hadden we een uitzicht over heel Montreal. Prachtig !
In de namiddag bezochten we de biodome en maakten we een grote wandeling in de botanische tuinen.
Het weer is hier heel aangenaam, het is erg warm.
Vandaag bezoeken we Montreal downtown, met zijn oude gebouwen. We zullen zien, tot dan.

Aangekomen in Montreal

2008-07-05T11:30:00.000-07:00

Het is nu 14:30 lokale tijd, dus zo'n 20:30 u in België. Doodmoe van de reis, gaan we nu wat proberen te slapen en daarna nog een beetje wandelen in het park hier heel dichtbij.
De reis is rimpeloos verlopen. Het was heel mooi weer boven de oceaan waardoor we al snel stukjes Canada konden zien door het wolkendek.
Zo, we laten zo vlug mogelijk weer van ons horen.

Martijn

2008-07-04T06:51:00.000-07:00

Nog even en we kunnen Martijn gaan oppikken in Kortrijk. Hij zal veel te vertellen hebben, de avonturen die hij beleefde op zijn muziekkamp. Tof, jong zijn en in zoveel dingen interesse tonen.
Ik ben al benieuwd. Thuis staat alles klaar om morgenochtend in alle vroegte te vertrekken naar Zaventem. In Montreal zit de familie van Natasha op ons te wachten. Dat zal spannend zijn.
We brachten leuke cadeautjes mee voor de kleine baby die verwacht wordt in januari. Een echt Belgisch T-shirtje met in kalligrafie: Grote avonturen beginnen klein. Als dat niet veelzeggend is. Wij deden alvast een poging om niet al te veel overbodige spullen mee te sleuren naar Canada maar anderzijds hebben we zoveel opladers nodig, voor de kinderen hun gameboy, voor de fototoestellen, voor de GPS, we zijn een beetje verslaafd geworden aan onze eigen luxe. Enfin, even niet aan denken. We zullen er van genieten.
Heidi

woensdag 2 juli 2008

2008-07-02T13:06:00.000-07:00

Vandaag de laatste boodschappen gedaan, heel veel chocolade gekocht om mee te nemen, pralines en een paar geschenkjes. Nu nog inpakken en dan zijn we klaar om te vertrekken.
We zijn allemaal een beetje zenuwachtig. Het wordt een heel avontuur. We zien al onze vrienden weer maar anderzijds zal er ook veel afscheid moeten genomen worden.
Voor Martijn en Michiel wordt het fijn om hun kennis van Engels eens uit te proberen.
En ook heel wat bijleren over het land, de cultuur enz.
Nog even en dan zijn we weg. Tot gauw.

Wat voorafging

2008-06-13T11:43:00.000-07:00

In het jaar 1983, ik was toen 16 jaar, leerde ik Amy kennen via de middelbare school. Een groep jongeren, UP WITH PEOPLE kwam naar Brugge en wilde kennis maken met de Brugse jongeren.
Daarom bezochten ze onze school en vroegen naar vrijwilligers om mee te werken aan een international fair in het Zilverpand te Brugge. Samen met mijn vriendin Veerle trok ik er naar toe. We maakten kennis met Amy en het klikte meteen.
Naderhand bleven we contact houden met brieven. Het werd mijn grote droom om ooit eens Amy te gaan bezoeken in Vermont, USA.

In het jaar 1994 was het zover. Martijn was toen pas 1,5 jaar oud en we vertrokken. Het was een beetje een blind date want we kenden alleen Amy. Haar echtgenoot Gerald en haar drie kinderen Chad, Kate en Mary kenden we helemaal niet. Maar het viel allemaal reuze mee. We werden onthaald als oude vrienden en werden door iedereen in de watten gelegd.
Vooral Martijn had er de tijd van zijn leven. Hij werd door iedereen geadoreerd en vooral verwend. Maar toen we thuis kwamen, waren er vele traantjes. Hij was ineens al zijn vriendjes kwijt en ook de aandacht.

In het jaar 2000 reisden we weer naar Vermont, dit keer met onze twee kinderen. Martijn was dan 7 jaar en Michiel bijna 5 jaar. Amy was intussen verhuisd naar een grotere woning in Montpelier, Vermont. Een prachtige amerikaanse woning gelegen temidden van een groen grasveld en met op de achtergrond dennenbossen. Het werd een prettig weerzien.

In het jaar 2004 trokken we naar Canada, met de bedoeling om ook Amy een bezoekje te brengen. Maar het lukte niet. We logeerden in Norwich, Ontario bij een nonkel van Patriek.
Het werd een zomer om nooit te vergeten. We bezochten Niagara Falls maar trokken ook Noordwaarts naar Kirkland lake waar we ons enkele dagen in het paradijs waanden. Een huisje temidden van een groot meer waar verder niemand of niets te zien was. Alleen zalig niets doen, gaan vissen, gaan varen en genieten van het mooie weer.
We maakten er kennis met de buren van nonkel Marcel, namelijk Gilbert en Anne en met hun dochter Linda.
Linda bezocht ons later in 2004 te Brugge, samen met haar vriendin Natasha waarna wij hen gingen vergezellen voor een dagje Parijs.

We zijn nu juni 2008 en we bereiden ons voor op de komende zomervakantie. We trekken weer met ons gezin naar de USA en naar Canada. We gaan al onze vrienden bezoeken, Amy en Gerald, Natasha, Linda, Gilbert en Anne alsook nonkel Marcel.

Volgen jullie onze avonturen ?